شخصي ، خاري بر سر راه مردم كاشته

بود . به او گفتند : بيا خار را بكن!

آن مرد گفت : دير نمي شود،و هر بار كه به

او مي گفتند، مي گفت، دير نمي شود و وعده

آينده را مي داد خار ، رشد مي كرد و ريشه

مي دوانيد و تنه اش كلفت و خارهايش تيزتر

و خطرش بيشتر مي شد . خاركن هم ، سال

به سال پير تر مي گشت و از نيرويش كاسته

مي شد . وقتي كه خواست خار را بكند

نتوانست ؛ هر چه زور زد ، درخت از ريشه

در نيامد. زمان توبه نيز بعد از انجام هر

گناه است. اگر گناه بماند، ريشه مي دواند و

گاهي غير قابل جبران است...