نرس زنگنه:سلام آقای اکبری خوب هستی انشاالله؟!من زنگنه هستم.اومدم با کمک هم و امدادهای غیبی ملافه های شما رو عوض کنیم!

بیمار:....(سکوت)

نرس:خب آقای اکبری انشاالله که خوب میشی نگران نباش...حالا یه بوس بده تا کارمونو شروع کنیم!آفرین!!

بیمار:....(سکوت)

نرس:خب خودتون هم کمک کنید تاباهم و کمک هم دیگه و لطف و عنایت الهی جابه جاتون کنم!

بیمار:...(سکوت)

نرس:حرکت کنید لطفا!

بیمار:...(سکوت)

نرس:جابه جا کن

بیمار:...(سکوت)

نرس:تکون بده اون جنازه رو!

بیمار:...(سکوت)

نرس:بیشعور بکش کنار اون لنگا رو!

بیمار:...(سکوت)

نرس:اه...

شترق!بیمار کف اتاق پراتیک ولوو شد و همه جارو سکوتی مرگبار حکمفرما شد!