دلتنگت هستم ...

و این خط غریب ...

و این چشمان خسته ...

و این دست های مهربان ...

عجیب بیقراری میکنند ...

عجیب دلتنگت هستم و میدانم که اگر لبخند بر لبهای تو بدرخشد ...

قدم هایم پرواز می آموزند ...

و دلتنگ تر میشوم ...

از این انتظار فرسوده کننده

 که

  گریزی ندارد ...!

تنها مانده ام و غریبانه

خاطرات مکررمان را دوره می کنم ...

و به یاد می آورم که

شیرینی بودنت را نباید فراموش کنم ...

از تو چه پنهان خوب من:

من جز تــــــــــــــــــــــــــــــــــــوهمه چیز را فراموش کردم ...

دلتنگتم ...