بزن رفیق که با ناله ی سه تار بگریم

به سوز و ساز تو چون ابر نوبهار بگریم

بزن رفیق که در روزگار یار ندیدم

ز یار شکوه کنم یا ز روزگار بگریم؟

بزن که سوز غمی شعله می کشد به دل من

بزن که همره ساز تو زار زار بگریم

به مویه تو بنازم,ز نسیم شور برآور

مگر ز رنج اسیری در این حصار بگریم

به پرده های دل من,هزار اشک نهان بین

ز نغمه های تو خواهم که آشکار بگریم...

خوشا دمی که به جانسوزی نوای سه تارت

به خلوتی بخزم,در شبان تار بگریم

بهار شد که به صحرا و کوه از غم غربت

چو رود ناله برآرم,چو آبشار بگریم

به اشک خویش,رخ لاله را بشویم و در دل

به یاد مردم دلتنگ داغدار بگریم

گهی به نغمه چو مرغ سحر به باغ بنالم

گهی به زمزمه در پرده ی سه تار بگریم

ز فکر خصم ننالم,کجاست ساز موافق

که با نوای مخالف ز جور یار بگریم

به یاد فرقت یاران و اشک سرخ بهاران

هزا بار بزن تا هزار بار بگریم...

دوستای خوبم ببخشید اگه زیادی غمگین بود!!